ستاره مرد سپيده دم چو يك فرشته ماه هم نهاده ديده بر هم
به آخرين نگاهت نگاه بي گناهت سرود واپسين سروده بود
بين كه از اين پس دل در راه ديگر دارم به راه ديگر شوري در سر دارم
چو صبح روشن بايد از آن دل بردارم
به عهد خونين
به روي او نگاه من نگاه او به راه من
فرشته گان زيبا به ماتم دل ما در آسمان هم اوا
بنگر بنگر خندانم بار دگر
اگه برم اگه برم رنگ گريه با صدامه
اگه نرم اگه نرم روز مرگ خنده هامه
نمي تونم رها كنم خودم رو از اين اسيري
كجا برم كجا برم زنجير غمت به پامه
به من بگو بگو به من ديروز برات چي بودم ؟
عرو س حجله بسته
امروز برات چي هستم ؟ عروسك شكسته
تو دستاي تو ديگه دست يه دست يه مهربون نيست
حرفهاي تو ديگه حرف يه همزبون نيست
چه ميدوني چه درديه تو كاسه سياه و مات چشم عروسك
چه ميدوني چه حرفيه رو لبهاي غمزده اشك عروسك
فانوس بزرگ عشق تو بي فروغ بود
حرف هاي قشنگت مثل خودت دروغ بود
عروسك شكسته اي كه همه تنش نگاهه
به خاطر نگاه تو چشم شيشه ايش به راهه
وقتي مي آيي زمستونش پر لاله هاي سرخه
وقتي ميري بهارشم گل لاله سياهه
اين ترانه رو نوشتم چون خيلي ازش خوشم ميومد...
+
نوشته شده در جمعه
1385/08/19ساعت 18:46 توسط ....... طوفان ........
|